به نام او كه نامش دوا و يادش شفاست
چرا « پریود » ، بد تلقی میشود؟! ...

«عادت ماهانه » یا « پریود » یک زن ، نقش مهمی را در زندگی او بازی می کند. اگر شما در نظر بگیرید که پریود یک زن از سن 12 ساله گی آغاز و تا سن 50 ساله گی ادامه می یابد و هر تجربه ی آن 5 روز از یک دوره ی 28 روزه را به خود اختصاص می دهد ، آنگاه خواهیم دید که یک زن به طور متوسط 7 سال از روزهای عمر خود را با این پدیده سپری می کند. بعلاوه این دوره ی چند روزه و نسبتاً کوتاه ماهانه ، قسمتی از زندگی روزانه ی او را در طول 30 سال و یا بیشتر تشکیل می دهد. بنابراین جای شکی باقی نمی ماند که پریود زنان قسمت بزرگی از زندگی آنان و شریک زندگی شان را در بر می گیرد.
در جوامع مدرن بنظر می رسد که همه ی افراد بر سر این عقیده که « پریود بد است » ، به توافق کامل رسیده اند. براستی چرا ما پریود را چیز بدی می دانیم؟! ...
در ایران ، خون پریود ، « نجس » تلقی می شود و جالب است که با وجود چنین عقیده ای ، بسیاری از زنان ، حمام رفتن را در هنگام خونریزی بد می دانند. شاید این رسم از زمانی که از خزینه ها برای شستشوی بدن استفاده می شده است به جا مانده باشد ، ولی هنوز هم بسیاری از ریختن آب از بالا بر روی سر و بدنشان خودداری می کنند ، ولی هنگامیکه پریودشان خاتمه می یابد ، به حمام رفته و اعلام می کنند که « پاک شده اند »!.
در اکثر مواقع ، ما از چیزی که نمی دانیم می هراسیم. فکر اینکه یک زن به طور مرتب و برنامه ریزی شده و همراه با تغییرات ماه و بدون نشانه ای از بیماری ئی می تواند خون از دست بدهد ، بعضی ها را سخت ترسانده است. ما هنوز هم دقیقاً نمی دانیم که چرا بدن یک زن اینگونه کار می کند.
بوی خون پریود می توانسته توجه حیوانات گوشتخوار را به خود جلب کند ، و بدین ترتیب گروهی از مردم را در معرض خطر قرار دهد. شاید به همین دلیل ، زنانی که دوره ی خونریزی ماهانه خود را طی می کرده اند ، از جمعهای گروهی و فعالیتهای آنان به کناری رانده شده اند.
مردمان گذشته بر این باور بوده اند که خون پریود دارای قدرت معجزه آسائی است ، و معمولاً زنانی که دارای قدرتهای خارق العاده بوده اند ، این خون را در معجونهای معجزه آسای خود با دیگر مواد مخلوط می کرده اند. بعضی مردان به زنان حسودی کرده و چون خود قادر به تجربه ی چنین پدیده ای نبودند ، آن را کاملاً نفی و رد کرده اند؛ و شاید تمام این باورها و تجربیات در گذشته های دور و نزدیک ، به رانده شدن زن از جامعه و ضعیف شمردن او ختم شده باشد. در کنار تمام این عقاید کلیشه ای که همواره در مورد پریود شنیده می شود ، باید به آن به چشم یک پدیده ی سالم و طبیعی که جزء تفکیک ناپذیری از زندگی یک مرد و زن را تشکیل میدهد ، نگریست.

٭ حقایقی شگفتی آفرین :
در غیاب نور ساخته شده توسط انسان ( برق ) ، دوره ی ماهانه ی پریود یک زن با صور مختلف ماه تنظیم می شود. در چنین صورتی ، تخمک گذاری او در زمانی که ماه تمام است ، اتفاق افتاده ، و پریود ، زمانی آغاز می شود که ماه جدید در ابتدای راه است.
پریود زنانی که در کنار یکدیگر زندگی می کنند ، در طول مدت چند ماه با هم همزمان شده که علت آن ترکیبات شیمیائی موجود در عرق بدن بنام « Pheromones » است.
مطالعاتی که بر روی این پدیده انجام گرفته ، مشخص کرده است که اگر عرق یک زن به طور مرتب در زیر بینی زن دیگری قرار بگیرد ، پریود این دو زن بعد از 3 ماه همزمان شده و این در صورتی است که این دو شخص همدیگر را ملاقات نکرده و هیچگونه تماس بدنی با یکدیگر نداشته اند.
هنگامیکه یک زن تخمک گذاری می کند ، حس چشائی و بینائی او تقویت یافته و احساس بهتری نسبت به خود و محیط اطراف خود دارد. در طول مدت خونریزی ، زنان نسبت به بیماریهای پوستی مانند جوش و آفت آسیب پذیر تر خواهند بود و امکان عفونت بابهشت ( واژن ، فَـرْج ) نیز در این زمان افزایش می یابد.
در برخی از فرهنگها ، مردان در نمادینه بودن خونریزی ماهانه ی زنان ، خود را شریک دانسته و به بریدن سکس - ابزار خود ( آلت رجولیت ) دست می زنند تا از آن خون جاری شود.
مردان قبایل بومی استرالیا دهانه ی مجرای ادراری خود را در تمام طول سکس - ابزارشان می بُرند تا شکلی شبیه به سکس - ابزار زن به خود گیرد ، که در ضمن این عمل باعث خونریزی سمبولیک نیز می شود. حتی ممکن است این عمل در موقعیتهای گوناگون به دفعات تکرار شود. حقیقتی در اقدام مردان بومی استرالیا نهفته است؛ آنان باید بر این باور باشند که خونریزی ماهانه ی زنان دارای فواید بیشماری است که مردان از آن بی بهره مانده اند و مردان با این عمل حداقل کاری که انجام می دهند ، آشنائی و همدردی بیشتر با زنان و طبیعت آنهاست.
آیا انتظار ما زنان چیزی بیش از این است؟! ...
٭ عادت ماهیانه یا پریود چیست؟ ...
قسمت عمده ی خونروش ماهانه و حدوداً دو سوم حجم آن را ، خون تشکیل می دهد. یک سوم باقیمانده قسمتهایی از مخاط دیواره ی رحم و یا سلولهای دیواره ی بابهشت زن هستند.
اسیدیتی خون پریود با خونی که در بدنمان در گردش است ، متفاوت است. مقدار قابل ملاحظه ای « اکسید کلسیم » ، این تفاوت را برجسته تر می کند و از لخته شدن سریع خون پریود جلوگیری می کند. می دانید چرا خون پریود باید دیرتر لخته شود ( این نکته بر من که سالها فیزیولوژی خوانده ام ، ناگفته و یا ناخوانده باقی مانده بود ، تا همین چندی پیش ... )؟! ...
جواب بسیار ساده است :
خاصیت دیر لخته شدن خون پریود برای عبور خون از دهانه ی رحم و گذر از مجرای بابهشت ، ضروری است. همچنانکه وجود بیشتر اکسید کلسیم به تجزیه ی سریع آن کمک می کند. موجودات میکروسکپی مانند باکتریها و قارچها در خون پریود یافت می شوند که در صورت باقی ماندن در محیط رحم می توانند تولید بیماری کنند و بسیار هم خطرناک باشند. بعضی از این میکروبها ظاهراً از منی مرد منشاء گرفته اند و بدین ترتیب ، زن ، بدن خود را ماهانه تصفیه می کند.
مهم است بخاطر بسپاریم که خونی که از بدن زن بطور ماهانه دفع می شود ، قبل از ترک بدن ، به منظور تغذیه و آماده گی محیط رحم برای رشد و حمایت جنین احتمالی کاربرد داشته و نمایشگری از آغاز یک زندگی نوین است. پریود یک سمبل امیدوار کننده ، نو شونده ، و مثبتی است که قابلیت زن را برای عرضه ی یک زندگی جدید به دنیا نشان می دهد. تنها جنبه ی نا مناسب پریود ، تأثیر منفی ئی است که اکثراً بر کم و کیف زندگی روزمره ی یک زن می گذارد ( در بخشهای بعدی ، در این مورد خاص بیشتر و با دید تازه تری به نتایج ناخواسته ی پریود و اثر آن بر قابلیتهای زنان در اداره ی امور مهم جامعه ، خواهم پرداخت ).
از آنجائی که خون پریود از اجزائی مغذّی ساخته شده است که بسیار حیاتبخش اند ، بسیاری از موجودات زنده از آن برای ادامه ی حیات و تولید مثل می توانند بهره برند. بعبارت دیگر خون پریود می تواند پذیرای بسیاری از میکروبهای بیماری زا باشد و شرایط رشد و تکثیرشان را فراهم آورد. همه ی میکروبها ، خطرناک و بیماری زا نیستند ، ولی اگر تعدادشان زیاد شود و در یک محیط باقی بمانند ، بوی خاصی تولید می کنند. برای بوجودآوردن این بو ، میکروبها به زمان ، گرما ، رطوبت ، و غذا احتیاج دارند. حالا بسیار ساده است حدس بزنیم که چگونه می شود از رشد میکربها و تولید بوی آزار دهنده ، که اشتباهاً به خون پریود نسبت داده شده است ، جلوگیری کرد : شستشوی مکرر بدن و عوض کردن نوارهای بهداشتی هر 4 ساعت یکبار ، دوره ی پریود را خیلی راحتتر و بهداشتی تر می کند.
اگر به خون پریود اجازه داده شود که آزادانه از بدن خارج شود و چیزی جلوی جاری شدن آن را نگیرد و یا اینکه بر روی بدن خشک شود و مدتی بعد از روی بدن پاک شود ، رشد غیر قابل کنترل میکروبها و تولید بوی ناخوشایند نمی تواند اتفاق بیافتد. اگر این خون در تماس با پوست زن و یا شریک او نیز قرار بگیرد و احیاناً خشک شود ، ریسک چندانی متوجه هیچیک نیست. همچنین اگر خون پریود بر روی ملافه و یا حوله ای بچکد و رطوبت آن تبخیر شود ، خطری را در بر نمی گیرد. ولی باید بگویم که این منطق در مورد جذب خون توسط تامپون ( لوله ی بهداشتی ) ، در محیط مرطوب و گرم و بابهشت صادق نیست و ماندن لوله ی بهداشتی به مدت زیاد در این محیط بسیار خطرناک است و باعث بوجود آمدن عارضه ی خطرناکی است که باعث مرگ می شود و به عارضه ی « شوک سمّی » معروف است. نشانه های این عارضه ، شامل تب بالای 38 درجه همراه با اسهال و استفراغ است. بنابراین اگر چنین نشانه هائی را در طول مدت پریود خود مشاهده کردید ، درصورتیکه از لوله ی بهداشتی هم استفاده می کنید ، بلافاصله آنرا بدر آورده و خود را به دکتر برسانید.
نزدیکی جنسی در طول پریود ، چه تنها و از برای خودارضائی و چه با شریک ، یکی دیگر از تحریم شده ها و یا تابوهای دوران ماست. اگر یک زن به این باور برسد که می شود در زمان پریود هم سکس داشت ، باید قبول کند که این سکس ریخت و پاشش بیشتر است. معمولاً جامعه ی زنان را از در گیر شدن در هر گونه فعالیتی که ظاهراً پاکیزه گی آنان را مخدوش می کند ، باز می دارد و خون پریود یکی از آن چیزهای نجس و کثیف شمرده می شود! ...
با اینکه خواسته های شهوانی زنان ، در طول یک ماه ، افت و خیز فراوان دارد و از نظر بیولوژیکی اکثر زنان در زمان تخمک گذاری ( در نیمه ی سیکل ) این نیاز را بیشتر در خود می یابند ، ولی تحقیقاتی که اخیراً در این مورد صورت گرفته ، به خوبی نشان می دهد که بسیاری از زنان نه فقط در هنگام تخمک گذاری ، بلکه دقیقاً قبل از آغاز پریود و یا بعد از شروع آن نیز ، نیاز جنسی فراوانی را حس می کنند. بنابراین غیر طبیعی و غیر قابل تصور نیست اگر کسی در طول مدت پریود ، سکس داشته باشد و از آن هم لذت ببرد؛ ولی این در صورتی امکان پذیر است که زن ، البته در صورت تمایل ، از خودش جرأت فراوان نشان داده و بر خلاف مسیر رود که او را به سمت قایم کردن خود در زمان پریود و یا بهتر بگویم قایم کردن پریود خود میراند ، شنا کند. در صورت چنین خواستی ، او باید از نوار و لوله ی بهداشتی خود که تاکنون نقش نجات دهنده برای او داشته اند دست بردارد و آماده گی کامل برای خراب کردن یک دست کامل ملافه و حوله را داشته باشد و به مایعات بدنش اجازه دهد که با بدنش و محیط اطرافش و شریکش تماس پیدا کند.
نگران نباشید ... ، زندگی همچنان بعد از این واقعه ادامه پیدا خواهد کرد ...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 0:54  توسط رضا عباسی  | 

 
l>